ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ
Πολυμέσα
Σημεία συνέντευξης Χρήστου Παπουτσή στην εκπομπή ΝΕΤ Σαββατοκύριακο με τους δημοσιογράφους Γ. Σκάλκο και Τ. Σαράντη
 
 

 

Σημεία συνέντευξης Χρήστου Παπουτσή στην εκπομπή ΝΕΤ Σαββατοκύριακο με τους δημοσιογράφους Γ. Σκάλκο και Τ. Σαράντη

 

Τετάρτη, 3 Μαρτίου  2012

 

 

 

ΠΑΣΟΚ

Η συζήτηση για το ΠΑΣΟΚ που θέλουμε, για το ΠΑΣΟΚ που μας εκφράζει δεν είναι μια συζήτηση δύο εβδομάδων. Γίνεται όλα τα προηγούμενα χρόνια. Στην πραγματικότητα, για πολλούς από εμάς, το ΠΑΣΟΚ είναι μέρος της ζωής μας. Γιατί δώσαμε πολλούς αγώνες για τη συγκρότηση της μεγάλης παράταξης. Από εδώ και πέρα η συζήτηση η οποία γίνεται τώρα είναι ποια είναι χαρακτηριστικά του ΠΑΣΟΚ στην επόμενη περίοδο. Μια περίοδο που είναι εντελώς διαφορετική  από τις προηγούμενες για την Ελλάδα, δεδομένου ότι περνάμε αυτή τη στιγμή ένα πολιτικό μεταίχμιο το οποίο δημιουργεί νέα δεδομένα για όλα τα πολιτικά κόμματα και φυσικά για το ΠΑΣΟΚ.

Σε αυτή τη νέα περίοδο λοιπόν , το ΠΑΣΟΚ αναζητά τη φυσιογνωμία του και τα χαρακτηριστικά του. Σε κάθε περίπτωση όμως,  ένα είναι βέβαιο ότι γυρνάμε σελίδα. Και σε αυτό το νέο τοπίο που διαμορφώνεται, έχουμε την υποχρέωση με απόλυτη σαφήνεια να καταθέσουμε το ιδεολογικό και το πολιτκό πλαίσιο , στο οποίο πιστεύει ο καθένας και το ρόλο που θέλουμε να έχει το ΠΑΣΟΚ στην ελληνική πολιτική ζωή.

Υπάρχει μια νέα εποχή για τη χώρα. Τα πάντα αλλάζουν οριστικά . Τίποτα δεν θα θυμίζει στην Ελλάδα στα επόμενα χρόνια το παρελθόν. Ούτε στην πολιτική ζωή , ούτε στην οικονομία, ούτε στη λειτουργία του κράτους, ούτε φυσικά και στα κόμματα. Και αυτό οφείλουμε να το δούμε όσοι πραγματικά πιστεύουμε στην αναγκαιότητα μιας υπεύθυνης πορείας της χώρας μας, προς το συμφέρον του ελληνικού λαού. Και πάνω απ όλα, όσοι πιστεύουμε στην αξία της οργανωμένης πολιτικής δράσης , της αυτονομίας της πολιτικής και των πολιτικών κομμάτων, ούτως ώστε να είναι ο λαός εκείνος δια των εκπροσώπων του που καθορίζει τις τύχες του.

Η συζήτηση σχετικά με το παρελθόν έχει εγκλωβίσει για πολλά χρόνια την πολιτική ζωή του τόπου και στην πραγματικότητα έχει  κρατήσει καθηλωμένη την Ελλάδα.  Οι εξελίξεις τρέχουν στην Ευρώπη , τρέχουν στον κόσμο, στην ίδια την ελληνική κοινωνία . Και άμα δείτε τη δημόσια συζήτηση πρειορίζεται μόνο στα πεπραγμένα του παρελθόντος. Τι έκανε το ΠΑΣΟΚ τα 2,5 χρόνια; Το ΠΑΣΟΚ παρέλαβε μια οικονομία στα όρια της χρεοκοπίας και την κράτησε όρθια. Παρέλαβε μια Ελλάδα έτοιμη να καταρρεύσει και την κράτησε όρθια. Προχωρήσαμε στη μεγαλύτερη διευθέτηση που έχει γίνει ποτέ σε παγκόσμιο επίπεδο ως προς τις δανειακές μας υποχρεώσεις. Με θυσίες; Ναι. Με επώδυνα μέτρα για τον ελληνικό λαό; Ναι. Πράγματι. Αλλά η Ελλάδα είναι όρθια και όχι μονο είναι ορθια αλλά μπορεί να ελπίζει.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει έλληνας πολίτης , ο οποίος να σκέφεται ότι αυτή τη συγκλονιστική διετία θα μπορούσε να ήταν κυβέρνηση της χώρας μας η ΝΔ. Δηλαδή, να μην είχε αποδράσει ο κ. Καραμανλής και η κυβέρνησή του. Τι θα γινόταν στη χώρα...

 

Πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να επανασυνδέσει τη σχέση με τους πολίτες, σχέση εμπιστοσύνης, σχέσεις δυναμικές. Αυτές που μας έδωσαν τη δυνατότητα να είμαστε στην ξουσία και να προσφέρουμε στη χώρα.

 

Πρέπει να είναι απολύτως σαφές ποιες κοινωνικές ομάδες εκφράζουμε. Πρέπει να είναι απολύτως σαφές ποια είναι η σχέση μας και ρόλος μας με το μαζικό κίνημα, με τα συνδικάτα, με τους νέους ανθρώπους. Εάν το ΠΑΣΟΚ αποτελεί το βασικό πυλώνα του κεντρώου χώρου και της αριστεράς στην Ελλάδα. Που κατα τη γνώμη μου αυτό είναι ανάγκη για το πολιτικό σύστημα για τη δημοκρατία μας.

 

Δεν θα μπορούσα να φανταστώ το πολιτικό τοπίο στη χώρα με ένα κατακερματισμένο χώρο προερχόμενο από το ΠΑΣΟΚ, τον κεντρώο χώρο και τον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς με μικρά κόμματα, καθαρά βεβαίως κόμματα, με αποσαφήνιση και στη λεπτομέρεια των ιδεολογικών διαφορών, και την ίδια στιγμή να επικυριαρχούν στην πολιτική ζωή του τόπου τα οικονομικά συμφέροντα και τα εξωθεσμικά κέντρα. Δεν μπορώ να το δεχθώ.

 

Ο κ. Παπανδρέου κατονόμασε και περιέγραψε τα συμφέροντα εκείνα τα οποία τον πολέμησαν.

Εγώ σας μιλώ για τη διαδικασία της αυτονομίας της πολιτικής στην οποία πιστεύω. Και πιστεύω ότι χρειάζεται  όχι μονο να υπάρχουν μεγάλα και ισχυρά κόμματα για να μπορούν να ανταποκριθούν με υπεθυνότητα στις απαιτήσεις της συγκυρίας και τις ανάγκες του λαού. Αλλά ταυτόχρονα να εγγυηθούν και την αυτονομία της πολιτικής. Χρειάζονται όμως, και αποφασιμένοι πολιτικοί , που αναγνωρίζουν ότι δύναμή τους είναι ο πολίτης και κανένας άλλος. Οτι η πορεία τους βασίζεται στην πολιτική διαδικασία και τη συλλογική δράση και πουθενά αλλού.  Αυτό εννοώ.

 

Είμαι υπερήφανος που είμαι ΠΑΣΟΚ. Ποτέ δεν θεώρησα ότι υπήρξε κάποιος λόγος που θα με κάνει να αποκηρύξω το ΠΑΣΟΚ.  Ποτέ δεν πίστεψα ότι πρέπει να αλλάξω την πολιτική  μου στάση και να δημιουργήσω νέα δεδομένα όσον αφορά την πολιτική έκφραση , τις κοινωνικές δυνάμεις, τις οποίες το ΠΑΣΟΚ, οφείλει να εκφράζει.

 

Εμείς διεκδικούμε την ψήφο του ελληνικού λαού γιατί θεωρούμε ότι η συνεισφορά του ΠΑΣΟΚ στη διακυβέρνηση αυτής  της διετίας είναι μια συνεισφοορά σωτήρια για τη χώρα. Το επαναλαμβάνω και το τονίζω. Θα ήθελα ο κάθε πολίτης  να σκεφτεί τι θα είχε γίνει στη χώρα εάν αυτά τα χρόνια παρέμεναν στην εξουσία ο κ. Καραμανλής και η κυβέρνησή του. Ομως, μας έλαχε εμάς ο κλήρος, μας έλαχε πραγματικά αυτή η πολύ βαριά ευθύνη να διαχειριστούμε τις τύχες του ελληνικού λαού στην πιο κρίσιμη περίοδο για την Ελλάδα , για την ελληνική κοινωνία.

 

ΕΚΛΟΓΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΠΑΣΟΚ

Θα πρέπει να τηρηθεί το Καταστατικό. Διότι αυτό που ακουγόταν μέχρι τώρα -και νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντική απόφαση αυτή που ελήφθη χθες- ήταν λίγο περίεργο. Και είχε δημιουργήσει και πολύ μεγάλη συζήτηση στο εσωτερικό του Κινήματος, όταν ορισμένοι πρότειναν να μην εφαρμοστεί το Καταστατικό και δυστυχώς, ήταν οι ίδιοι εκείνοι οι οποίοι με επίκληση του Καταστατικού ζητούσαν πριν από λίγο καιρό την άμεση παραίτηση του κ. Παπανδρέου. Επειδή με βάση το Καταστατικό είχε παρέλθει ένας μήνας από την ημερομηνία που έληγε η θητεία του. Ακόμα και αν ο κύριος Παπανδρέου ήταν ο εκλεγμένος Πρωθυπουργός της χώρας.

Το Καταστατικό τι είναι; Είναι στην πραγματικότητα μια πολιτική συμφωνία για τους κανόνες της εσωκομματικής δημοκρατίας που εγγυώνται τη συνοχή των κομμάτων. Και εδώ δεν μιλούμε γενικώς για μια πασαρέλα προσωπικοτήτων προσπαθώντας να εμφανιστεί ο ένας αν είναι ωραιότερος από τον άλλο, αλλά μιλούμε για ένα πολύ βαθύ ιδεολογικό και πολιτικό ζήτημα που αφορά την ηγεσία. Το ζήτημα της ηγεσίας είναι πολιτικό ζήτημα. Είναι ιδεολογικό ζήτημα. Δεν είναι προσωπικό ζήτημα. Δεν είναι ζήτημα χαρακτήρων. Είναι ζήτημα πολιτικών κατευθύνσεων και δεσμεύσεων για τον χαρακτήρα του ΠΑΣΟΚ, για το ρόλο του, για την παρέμβαση του στα πολιτικά πράγματα της χώρας και πάνω απ’ όλα, εγγυήσεις για την αυτονομία της πολιτικής από τα συμφέροντα.

 

Με τον κύριο Βενιζέλο μιλάμε συνεχώς. Είχαμε και πολύ καλή συνεργασία στο πλαίσιο του Υπουργικού Συμβουλίου. Επιπλέον, θέλω να είμαι απολύτως σαφής. Η δικιά μου υποψηφιότητα δεν είναι διχαστική υποψηφιότητα για το ΠΑΣΟΚ. Είναι υποψηφιότητα ενότητας και δύναμης. Είναι υποψηφιότητα προοπτικής μιας μεγάλης παράταξης. Δεν είναι υποψηφιότητα ούτε για μικρό κόμμα, ούτε για διάσπαση. Θέλω να είμαι απολύτως σαφής.

 Όσον αφορά στον κύριο Καρχιμάκη. Πρώτα απ’ όλα, εγώ γνώρισα τον κύριο Καρχιμάκη στο ΠΑΣΟΚ από τα πολύ νεανικά μας χρόνια, από τους πρώτους μήνες της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ και πέρασαν πάνω από 15-20 χρόνια μέχρι να γνωρίσει εκείνος την αδερφή της γυναίκας μου και να την παντρευτεί. Και είναι μεγάλη η  προσφορά του ως ένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, από όπου κι αν πέρασε, κυρίως ως βουλευτής και Υπουργός, αλλά και η αγάπη και η εμπιστοσύνη που έχει κερδίσει από το λαό, η οποία αποδεικνύεται από τα εκλογικά αποτελέσματα. Θεωρώ όχι απλώς άνανδρο, θεωρώ ότι είναι απαράδεκτο από κάθε άποψη να τίθεται θέμα αμφισβήτησης της προσφοράς του γραμματέα το Κινήματος. Και επιπλέον θεωρώ ότι ο κύριος Καρχιμάκης έχει απόλυτη δέσμευση όσον αφορά στη δεοντολογία και την ενότητα του ΠΑΣΟΚ. Και για αυτό είναι βέβαιον ότι κανείς επισήμως δεν πρόκειται να τον αμφισβητήσει.

 

Οσον αφορά στις διαδικασίες που προβλέπει το Καταστατικό. Εγώ αυτό κάνω τώρα. Σας το επαναλαμβάνω και το τονίζω. Δεν χρησιμοποίησα τη θέση μου ως Υπουργός για να ζητήσω τη στήριξη κανενός συναδέλφου βουλευτή ή μέλους του Εθνικού Συμβουλίου. Αυτό ξεκίνησε προχθές. Ούτε καν στον εκλεκτό μου συνεργάτη, στον Υφυπουργό κ. Όθωνα δεν είπα ότι σκέφτομαι να είμαι υποψήφιος, όπως ούτε και του ζήτησα την υποστήριξη του. Γιατί πιστεύω ότι ο καθένας πρέπει να σκεφτεί πολύ, όπως σκέφτηκα και γω. Γιατί τελικά για να είμαστε και απολύτως ειλικρινείς, η πολιτική είναι μια μεγάλη υπόθεση. Είναι υπόθεση των πολλών. Για εμάς τους πολιτικούς πέραν από τους στενούς μας συνεργάτες και πέρα από την οικογένεια μας η οποία αναγκάζεται να είναι μαζί μας, να μας υποστηρίζει, να μοιράζεται τις αγωνίες μας, τελικά για τον κάθε πολιτικό αυτή η διαδρομή είναι μοναχική. Γιατί είναι ο ίδιος και η συνείδηση του. Και εγώ σας διαβεβαιώνω ότι συζήτησα πάρα πολύ με τη συνείδηση μου για την επιλογή που έκανα να είμαι υποψήφιος για τη θέση του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Και σας διαβεβαιώνω ότι αυτή η επιλογή είναι επιλογή συνειδητή, είναι επιλογή ενότητας, είναι επιλογή για ένα μεγάλο δυνατό και προοδευτικό ΠΑΣΟΚ, αυτό που κατά τη γνώμη μου έχει ανάγκη σήμερα η Ελλάδα.

 

ΔΙΑΓΡΑΦΕΝΤΕΣ

Πιστεύω στο μεγάλο, δυνατό και πολυσυλλεκτικό ΠΑΣΟΚ. Εκεί είναι η δύναμή μας. Στην ενότητα, στην πολυσυλλεκτικότητα, και πάνω απ όλα, στον επαναπροσδιορισμό της σχέσης εμπιστοσύνης με τον πολίτη. Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο για τη χώρα, τώρα που κρίνονται πάρα πολλά για το μέλλον της , για το μελλοντικό χαρακτήρα της ελληνικής κοινωνίας και κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργεί το πολιτευμά μας στα επόμενα χρόνια, πιστεύω στα μεγάλα κόμμτα, πιστεύω στο μεγάλο ΠΑΣΟΚ. Ως εκ τούτου δεν μας περισσεύει κανείς.

 

Πιστεύω ότι όλοι μας ταξιδεύουμε με την ίδια αγωνία για την πατρίδα μας, για το λαό, για την παράταξή μας, για το κόμμα  μας και κυρίως για τις αρχές και τις αξίες  μας. Αυτή η περίοδος είναι περίοδος αναστοχασμού όλων μας.  Εγώ συζητώντας με τους φίλους με τους συντρόφους ,με τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου , τους βουλευτές , με τους οποίους επικοινωνώ αυτές τις δύο ημέρες, γιατί δεν θεώρησα ότι έπρπε από τη θέση του υπουργού να φροντίζω να περνώ την υποψηφιότητά μου  και να ζητώ την ψήφο του καθένα, ούτε να δεσμεύω την υποστήριξή μου  μέσα από τις οποιεσδήποτε σχέσεις θα μπορούσε κανείς να με κατηγορήσει ότι χτίζω από τη θέση του υπουργού.

Εχω ουσιαστικά μόνο δύο ημέρες, που έχω αρχίσει αυτές τις συζητήσεις.  Ο καθένας πράτει και λειτουργεί  με τη συνείδησή του.

 Συζητώντας λοιπόν, με όλους τους φίλους, τις τελευταίες δύο ημέρες και αφού παρουσίασα το δικό μου πολιτικό πλαίσιο και τη δική μου πρόταση για το ποιός πιστεύω ότι πρέπει να είναι ο χαρακτήρας του ΠΑΣΟΚ , θέτοντας στην κρίση τους την υποψηφιότητά μου, διαπιστώνω ότι υπάρχει αγανάκτηση, υπάρχει θυμός, υπάρχει αγωνία πάρα πολύ μεγάλη, υπάρχει φόβος, δηλαδή αυτά τα  οποία υπάρχουν σε κάθε πολίτη αυτή της χώρας, είτε ψηφίζει ΠΑΣΟΚ είτε ψηφίζει άλλα κόμματα. Εκείνο όμως, που βλέπω ότι είναι διάχυτο είναι η αγωνία για την προοπτική της παράταξης . Και η προοπτική της παράταξης στην Ελλάδα, σήμερα, του 2012, εν μέσω της οικονομικής κρίσης, μετά από πέντε χρόνια ύφεσης , τώρα που έχουμε ανάγκη να προχωρήσουμε  μπροστά, τώρα που έχουμε την ανάγκη για να βάλουμε τα θεμέλια για την αναπτυξιακή διαδικασία, χωρίς καμία καθυστέρηση, τώρα είναι που χρειάζονται οι πολιτικοί. Ενας ισχυρός πολιτικός πόλος στο πολιτικό σκηνικό, ακριβώς εκεί που προσπαθούν ορισμένοι να χτυπήσουν. Δηλαδή στο χώρο του Κέντρου και της Αριστεράς, το βασικό πυλώνα του Κέντρώου χώρου και της Αριστεράς, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ.

 

ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Το κριτήριο δεν είναι οι δημοσκοπήσεις. Οι δημοσκοπήσεις είναι η τάση η οποία καταγράφει τις διαθέσεις των πολιτών. Η πολιτική προδιαγράφεται από τα αποτελέσματα των εκλογών γιατί εκεί εκφράζεται η λαϊκή κυριαρχία. Πιστεύω στη δημοκρατία των πολιτών και όχι στη δημοκρατία των δημοσκοπήσεων.

 

Θεωρώ ότι οι εκλογές είναι κορυφαία διαδικασία για το λαό και τη δημοκρατία. Και από την άποψη αυτή ο λαός πρέπει να εκφρασθεί ελεύθερα και να επιλέξει τις πολιτικές που θέλει να εκπροσωπεί η κυβέρνησή του. Εγώ πιστεύω ότι υπάρχει περιθώριο μιας προοδευτικής διακυβέρνησης στη χώρα. Και από την άποψη αυτή πιστεύω ότι έφτασε η ώρα για να δημιουργηθούν οι αντίστοιχοι συσχετισμοί των πολιτικών δυνάμεων, με βάση τη θέληση του ελληνικού λαού, ούτως ώστε η χώρα να στραφεί σε αυτή την κατεύθυνση. Εγώ δεν πιστεύω στις επιλογές που έχουν προαποφασισθεί, προσχεδιασθεί , ούτε στις διευθετήσεις κορυφής , ούτε εντός ούτε εκτός του ΠΑΣΟΚ, για το μέλλον της διακυβέρνησης της χώρας. Πιστεύω στην ελεύθερη , στη γνήσια έκφραση του ελληνικού λαού. Και απο εκεί και πέρα, το κάθε κόμμα να κάνει τις επιλογές του.

 

Στην Ελλάδα, είναι μόνο επικοινωνιακό το ζήτημα της συζήτησης περί κυβερνητικών συνεργασιών γιατί δεν υπάρχει στ αλήθεια κουλτούρα κυβερνητικής συνεργασίας. Και όταν έγιναν τέτοια βήματα , απέτυχαν γιατί πάντοτε έλειπαν βασικά στοιχεία που απαιτούνται σε αυτές τις περιπτώσεις όπως είναι οι προγραμματικές συγκλήσεις , οι προγραμματικές συζητήσεις, οι δεσμεύσεις σε συγκεκριμένους στόχους και εθνικές επιλογές. Αυτά έλειπαν. Αυτό που υπάρχει σήμερα είναι μια κυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης, μια πολιτική επιλογή του ΠΑΣΟΚ, στηριζόμενη στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ  με την υποστήριξη της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, πέχρι πρότινος.  Δεν είναι κυβέρνηση συνεργασίας. Εάν ήταν κυβέρνηση συνεργασίας θα ήταν πολιτικά τα στελέχη της  ΝΔ τα οποία θα συμμετείχαν στην κυβέρνηση. Ενώ πρόκειται για συμμετοχή ορισμένων υπουργών που προέρχονται από τη ΝΔ κυρίως εξωκοινοβουλευτικών και αυτό ήταν επιλογή της ΝΔ γιατί αν ήταν κοινβουλευτικά τα στελέχη της , τότε η ΝΔ θα έχανε αυτομάτως το ρόλο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης , σύμφωνα με τον κανονισμό της Βουλής.

 

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΕ

Τόνιζα πάντα ότι η επιλογή των οριζόντιων περικοπών είναι ένα πολύ άδικο μέτρο. Ομως, η διαχείριση των κυβερνητικών αποφάσεων δεν είναι θέμα προσωπικής ευθύνης του καθενός.  Καθένας συμμετέχοντας σε μια κυβέρνηση αναλαμβάνει μια συλλογική ευθύνη στην οποία συνδράμει με κάθε δυνατό τρόπο. Η δική μου συνεισφορά αφορούσε το θέμα της ασφάλειας, της εσωτερικής ασφάλειας και κυρίως στην αποκατάσταση τους κύρους της χώρας μας εκεί που υπήρχε πρόβλημα και εβρίσκετο ήδη σε επιτήρηση. Και αναφέρομαι στα θέματα που αφορούν το Σένγκεν ,την ελεύθερη διακίνηση των πολιτών,τον τρίτο πυλώνα της ΕΕ που αφορά την εσωτερική ασφάλεια και την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης.

Το Υπουργικό Συμβούλιο δεν είναι διοικητικό συμβούλιο εργατικού σωματείου.  Το υπουργικό συμβούλιο είναι το κορυφαίο όργανο , το οποίο αντλεί εξουσία από τη Βουλή των Ελλήνων και λειτουργεί μέσα στους κανόνες του Συντάγματος και της Δημοκρατίας μας . Και από την άποψη αυτή οι πολιτικοί που συμμετέχουν σε μια κυβέρνηση συμμετέχουν  στη βάση της πολιτικής ενότητας και εμπιστοσύνης ανάμεσα στους συναδέλφους μας. Δεν υπάρχουν εκπρόσωποι παρατάξεων οι οποίοι αντιμάχονται στα υπουργικά συμβούλια. Αλλά βεβαίως και διατυπώνουν τις απόψεις τους. Δεν υπήρχε σημείο στο οποίο διαφωνούσα και δεν διατύπωσα τις απόψεις μου και μέσα στα υπουργικά συμβούλια και στις κλειστές κυβερνητικές αλλά άτυπες συναντήσεις, αλλά και πριν αναλάβω υπουργός, τους τελευταίους 17 μήνες όταν ήμουν κοινβουλευτικός εκπρόσωπος και Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.  Θέλω να είμαι απολύτως σαφής. Η χώρας μας βρέθηκε μπροστά σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο, δεν είναι κανονική η περίοδος η οποία διανύουμε , για να κρίνεις τη μία ή την άλλη πλευρά. Επιπλέον, η χώρα μας βρέθηκε σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη περίοδο τη στιγμή που υπήρχε αντίστοιχη κρίση στο επίπεδο της ΕΕ. Η χώρα μας βρέθηκε μροστά σε επιθέσεις των διεθνών αγορών, γιατί θεωρήθηκε από εκείνους ως αδύναμος κρίκος της οικονομικής και νομισματικής ένωσης. Οι επιθέσεις δεν ήταν εις βάρος της Ελλάδας μόνο, ήταν εις βάρος της ΕΕ και του ευρώ.  Κι η ίδια η ΕΕ δυστυχώς, με καθυστερήσεις πολλές, προχώρησε στην οικονομική και νομισματική ένωση μόνο κατά το ένα σκέλος, μόνο δηλαδή κατά το σκέλος της νομισματικής ένωσης , δημιουργώντας δηλαδή το ευρώ. Αλλά οι θεσμοί της οικονομικής ενωσης δεν προχώρησαν , δεν διαμορφώθηκε συνολική οικονομική πολιτική , δεν διαμορφώθηκαν κανόνες δημοσιονομικού περιεχομένου στο σύνολο της ΕΕ . Και το κυριότερο όλων, δεν δημιουργήθηκε η νομική βάση που θα επέτρεπε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να παρεμβαίνει  ενισχύοντας τις χώρες εκείνες οι οποίες αντιμετώπιζαν διαρθρωτικά οικονομικά προβλήματα σε περιόδους κρίσης, κερδοσκοπικών επιθέσεων και το χειρότερο όλων σε περιόδους ύφεσης για την Ελλάδα και την Ευρώπη.

 

ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

Ορισμένοι βεβαίως μπορεί να θεωρούν ότι στη νέα εποχή χρειαζόμαστε πολλές νέες μεταρρυθμίσεις. Σύμφωνοι.  Οι μεταρρυθμίσεις όμως δεν είναι χωρίς περιεχόμενο, δεν μπορεί να είναι χωρίς περιεχόμενο. Δεν μπορεί να μην έχουν συγκεκριμένο προσανατολισμό. Εγώ λοιπόν πιστεύω σε όλες τις νέες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις. Εγώ πιστεύω σε όλες τις αλλαγές που κάνουν το κράτος πιο δημοκρατικό, πιο ανοιχτό, στην υπηρεσία των πολιτών. Εγώ πιστεύω στις σύγχρονες δομές όσον αφορά τη λειτουργία της οικονομίας. Και όχι απλώς πιστεύω αλλά στην πράξη το έχω αποδείξει. Ως επίτροπος της ΕΕ, ήμουν εκείνος που άνοιξα τις δύο μεγαλύτερες αγορές στην Ευρώπη.  Την αγορά του ηλεκτρισμού και την αγορά του φυσικού αερίου. Και ταυτόχρονα ήμουν εκείνος ο οποίος εισήγαγε και έκανε πολιτική με την έννοια της επιχειρηματικότηας στην ΕΕ . Στην πραγματικότητα μεταφέροντας εμεπειρίες από τις ΗΠΑ και άλλες χώρες με σχετική εμπειρία. Και πάντοτε μαζί με τους κοινωνικούς εταίρους , μαζί με εκείνους που εκφράζουν τις κοινωνικές δυνάμεις, που λειτουργούν στο πλαίσιο της ελεύθερης αγοράς. Γνωρίζω πολύ καλά τι σημαίνει απελευθέρωση των αγορών και επιμένω. Η απελευθέρωση των αγορών βασίζεται στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, σε δομές δηλαδή και σε ρόλους των δημοσίων επιχειρήσεων που μπορούν να παρεμβαίνουν στην αγορά. Εδώ στην Ελλάδα στη δημόσια συζήτηση εάν σε ακούσει κάποιος να μιλάς για τις δημόσιες επιχειρήσεις για παράδειγμα, που μπορεί να λειτουργούν στο πλαίσιο της απλευθερωμένης αγοράς, σε θεωρεί παλαιού τύπου . Αυτό όμως είναι το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργούμε στην ΕΕ.  Ακριβώς, αυτή είναι η αποστολή και η υποχρέωση της χώρας μας. Με αυτό τον τρόπο να λειτουργήσουν οι δημόσιες επειχειρήσεις στο πλαίσιο μιας απελευθερωμένης αγοράς.

 

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ

Αυτές οι δυσκολίες τις οποίες αντιμετωπίζει σήμερα ο συνταξιούχος, ο μισθωτός, ο άνεργος, είναι οι θυσίες στην πραγματικότητα, τις οποίες υπέστη επειδή ακριβώς για πολλά χρόνια δεν κάναμε το αυτονόητο. Οι πάντες. Και όχι μόνο οι Κυβερνήσεις. Η λειτουργία του κράτους δεν αφορά μόνο τα κόμματα. Τα κόμματα έχουν την ευθύνη, και οι κυβερνόντες έχουν την ευθύνη όταν εντοπίζουν τις αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού και δεν αντιδρούν. Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Πριν δύο- τρεις εβδομάδες στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, η νέα υπηρεσία την οποία ίδρυσα, η Οικονομική Αστυνομία συνέλαβε έναν οφειλέτη του Δημοσίου με χρέη 84 εκατομμύρια. Υπάρχει ένα ερώτημα, το οποίο παραμένει αναπάντητο. Πώς έφτασε τα 84 εκατομμύρια και επί 10 χρόνια, ίσως και παραπάνω, ουδείς από τις υπηρεσίες, τις εισπρακτικές υπηρεσίες, το ΣΔΟΕ, τους άλλους εισπρακτικούς μηχανισμούς δεν αντέδρασε και τους επέτρεπαν να λειτουργεί ως επιχείρηση;

Και συνελήφθη και αφέθη ελεύθερος γιατί το νομικό πλαίσιο επιτρέπει στους δικαστές απλώς να ορίζουν τη δικάσιμο και στη συνέχεια να τον αφήνουν ελεύθερο είτε με περιοριστικούς όρους είτε χωρίς, εκτός από ορισμένες περιπτώσεις που πηγαίνουν κατευθείαν στην τακτική δικαιοσύνη και επιβάλλονται οι ποινές. Για αυτά όμως έχω ήδη παρουσιάσει  τις απόψεις μου και τις εκτιμήσεις μου με μία επιστολή την οποία έστειλα στον Πρωθυπουργό, στους αρμόδιους συναδέρφους μου και στους αρχηγούς όλων των πολιτικών κομμάτων.

Όμως, για να επανέλθω στο προηγούμενο, όσον αφορά στο πως φτάσαμε ως εδώ – γιατί είναι άδικο να αναφερόμαστε μόνο στα πολιτικά κόμματα και στις Κυβερνήσεις, όταν είναι ένα θέμα το οποίο αφορά τον καθένα μας. Δεν θα σας μιλήσω για τη μεταπολίτευση -όπως ορισμένοι σπεύδουν να ακυρώσουν όλη την πορεία αυτών των 37 χρόνων. Θα σας μιλήσω για τα τελευταία 10 χρόνια. Αν τα τελευταία δέκα χρόνια ο κάθε πολίτης, εσείς, εγώ, ο καθένας από εμάς πλήρωνε αυτά που του αναλογούν, από τον πιο πλούσιο μέχρι εκείνον που έχει το μικρότερο εισόδημα…  

Αν ο καθένας από εμάς είχε την κουλτούρα να αποδίδουμε στο κράτος αυτά τα οποία έχουμε υποχρέωση να αποδώσουμε και δεύτερον, αν ο κρατικός μηχανισμός, οι φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί λειτουργούσαν με τρόπο τέτοιο ώστε να μην επέτρεπαν σε κανέναν να φοροδιαφεύγει, σας πληροφορώ ότι τίποτα από όλα αυτά που ζούμε σήμερα δεν θα ζούσαμε.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Η υποψηφιότητά μου περνάει μέσα από την προσπάθεια 17 μηνών για να διατηρηθεί η κοινωνική γαλήνη και κυρίως για να εγγυηθούμε τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών. Ποτέ σε καμία χώρα , ούτε στην Ελλάδα, σε ένα χρόνο, δεν πραγματοποιήθηκαν πάνω από 1300 πορείες και διαδηλώσεις .  Με ο,τι αυτό συνεπάγεται για τις επιπτώσεις στην οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλης.  Ομως, η δημοκρατία παρέμεινε όρθια, οι θεσμοί παρέμειναν όρθιοι , οι πολίτες παρέμειναν επίσης όρθιοι  μετα δικαιώματά τους.  Και εν πάση περιπτώσει εγώ δεν θα μπορούσα και δεν μπορώ να δεχθώ τη λογική του αστυνομικού κράτους για την οποία μου άσκησαν κριτική ορισμένοι ότι έπρεπε να είχα υιοθετήσει. Γιατί εάν είχα υιοθετήσει τη λογική του αστυνομικού κράτους, της βίαιης αντιμετώπισης των κοινωνικών αγώνων και των λαϊικών αντιδράσεων σε μια εξαιρετικά ταραγμένη περίοδο , τότε να είσαστε απολύτως βέβαιοι ότι η χώρα μας θα είχε θρηνήσει πολλούς  νεκρούς. Η ένταση θα έφτανε σε απίστευτες κορυφώσεις και με απίστευτα αποτελέσματα που κανείς δεν μπορεί να προδιαγράψει. Θα μιλούσαμε για μια διαφορετική Ελλάδα. Και από την άποψη αυτή , εκείνο το οποίο επανειλημμένα τόνισα και για το οποίο προσπάθησα με κάθε τρόπο , είναι να εξασφαλίσω την επιχειρησιακή τους ανεξαρτησία, δηλαδή τη δυνατότητα  το κάθε ένα από τα Σώματα Ασφαλείας με το Αρχηγείο τους, να επιχειρεί και να επιτελεί το καθήκον τους με μία δέσμευση, την απόλυτη τήρηση των νόμων. Και θέλω από αυτή τη θέση να ευχαριστήσω τη συντριπτική πλειοψηφία,  σχεδόν την απόλυτη πλειοψηφία των στελεχών που σεβάστηκαν αυτή την αρχή . Εκτός  από τις ορισμένες περιπτώσεις, τις ελάχιστες εκείνες περιπτώσεις, που ξεφεύγοντας από τους επιχειρησιακούς σχεδιασμούς επέδειξαν βία απέναντι στους πολίτες και τιμωρήθηκαν.

Οσον αφορά τις φωτιές στην Αθήνα, δεν ακούω κανένα να σχολιάζει το γεγονός ότι για πρώτη φορά σε πολιτισμένο κράτος της δυτικής  Ευρώπης, άνθρωποι οι οποίοι υποτίθεται διαδήλωναν για τα δικά τους δικαιώματα , εμπόδιζαν τα πυροσβεστικά μηχανήματα να φτάσουν στον τόπο της φωτιάς που είχαν βάλει κάποιοι άλλοι, δεν ξέρω αν είναι ομοιδεάτες τους ή όχι , αλλά κάποιοι άλλοι πολίτες. Δεν νομίζω ότι μπορεί να θεωρήσει κανείς ότι υπήρχε αδράνεια του κρατικού μηχανισμού, όταν υπήρχαν φωτιές στους δρόμους και δέχονταν επιθέσεις οι πυροσβέστες. Και όταν χρειάστηκε να πάει η αστυνομία για να ανοίξει τους δρόμους , τότε οι επιθέσεις γίνονταν εναντίον της αστυνομίας. Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς, η δημοκρατία μας έχει ανάγκη απ΄όλους. Η δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργεί με τη βία, ούτε μπορεί η πολιτική αντιπαράθεση να γίνεται με μολότοφ , με πέτρες και με φωτιές.  Ο καθένας ο οποίος έχει την ευθύνη για τη διοργάνωση των μαζικών αγώνων και εκδηλώσεων, έχει την υποχρέωση , οφείλει να αναλαμβάνει την ευθύνη του απέναντι στο κοινωνικό σύνολο.

 

 

 
Ημ. Έκδοσης:03/03/2012 Share Εκτύπωση
| | |