ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ
Πολυμέσα
Ομιλία Χρήστου Παπουτσή, κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή για τον διοικητή της ΕΥΠ, DNA και χρήση καμερών.
 
 
Ομιλία Χρήστου Παπουτσή, κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή 
για τον διοικητή της ΕΥΠ, DNA και χρήση καμερών

Αθήνα, 15 Ιουλίου 2009


Σημεία ομιλίας:
• Για ποιο λόγο και με ποια ακριβώς νομική βάση έγινε η αλλαγή του διοικητού της ΕΥΠ; Έγινε με βάση το νόμο τον οποίο επικαλείται ο κ. Παυλόπουλος στις επίσημες δηλώσεις του, το ν. 3649 και το άρθρο 5 για την απόσπαση στην ΕΥΠ εισαγγελικού λειτουργού, προκειμένου να ελέγχει κυρίως τη νομιμότητα των ειδικών επιχειρησιακών της δράσεων που αφορούν τα δικαιώματα του ανθρώπου; Αυτό λέει ο νόμος και αυτό επικαλείται ο ίδιος. Όμως, το άρθρο 5 παράγραφος 3, το οποίο επικαλείται, δεν αφορά το διοικητή της ΕΥΠ, αλλά αφορά διακριτό πρόσωπο, αποσπασμένο δηλαδή δικαστικό λειτουργό με διακριτές αρμοδιότητες. Και το ερώτημα το οποίο θέλω να θέσω στους δυο Υπουργούς, οι οποίοι πριν λίγο φυγαδεύθησαν, είναι το εξής: Πρώτον, σε ποια νομική βάση στηρίχθηκε η αλλαγή του κυρίου διοικητού και δεύτερον, εάν προτίθεται ο Υπουργός Δικαιοσύνης να ζητήσει τον ορισμό του εισαγγελέα που προβλέπεται από το νόμο, τον οποίο κατά τα άλλα εφαρμόζει ο κ. Παυλόπουλος. Γιατί προβλέπεται άλλος εισαγγελέας τώρα.
Επομένως, έχουμε την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, η οποία σύμφωνα με το νόμο, αλλά και τις επιλογές της Κυβέρνησης, θα διοικείται και θα ελέγχεται από δυο εισαγγελείς.

• Αν η Κυβέρνηση είχε κάνει μια νομοπαρασκευαστική επιτροπή για τη ρύθμιση σχετικά με το DNA και τις κάμερες και αν είχε καλέσει το πνεύμα είτε του Ιαβέρη είτε του Όργουελ, θα ήταν ειλικρινά πιο μετριοπαθές το αποτέλεσμα στο οποίο θα είχατε οδηγηθεί. Εδώ έχετε ξεφύγει από κάθε όριο.


• Η κυβέρνηση απλώς πολιτικολογεί. Ρίχνει επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, εκμεταλλευόμενη την ανάγκη των πολιτών και την αγωνία τους για μία καλύτερη ζωή.
Εργάζεστε συστηματικά για τη δημιουργία της κοινωνίας του φόβου στην Ελλάδα και επενδύετε πολιτικά, γιατί η στρατηγική σας είναι ακριβώς αυτή, πώς δηλαδή θα φοβίσετε τους πολίτες, πώς θα περιοριστούν οι δημοκρατικές ελευθερίες, με ποιον τρόπο θα περιορίσετε την άσκηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, των ελευθεριών και κυρίως τη δυνατότητα των πολιτών να ελέγχουν την Κυβέρνησή σας. Αυτό ακριβώς κάνετε. Και το κάνετε με συστηματικό τρόπο.

• Ο Υπουργός Δικαιοσύνης επικαλείται στοιχεία, για το πώς έχει αντιμετωπιστεί η εγκληματικότητα σε άλλες χώρες του εξωτερικού με τη χρήση των καμερών. Η πραγματικότητα είναι ότι ενσωματώνετε στην ελληνική έννομη τάξη τις υποδείξεις ξένων υπηρεσιών.
Και η ωμή πραγματικότητα από επιστημονικής απόψεως, είναι ότι στις χώρες τους, εκεί που εφαρμόστηκε απεδείχθη ότι καλλιεργήθηκε στην κοινωνία μια ψευδής αίσθηση για την ασφάλεια. Γιατί δεν υπήρχε στην πραγματικότητα ασφάλεια.
Στη Μεγάλη Βρετανία, η οποία δεν είναι βέβαια ο παράδεισος της ασφάλειας των πολιτών, υπάρχουν 4,2 εκατομμύρια κάμερες, δηλαδή μια κάμερα για κάθε δεκατέσσερις πολίτες. Επαναλαμβάνω, 4,2 εκατομμύρια κάμερες. Και όλα αυτά έγιναν στο όνομα της δημόσιας ασφάλειας.
Η έρευνα του Βρετανικού Υπουργείου Εσωτερικών απέδειξε και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η χρήση των καμερών ουσιαστικά δημιούργησε ένα ψευδές αίσθημα ασφαλείας για τους Βρετανούς πολίτες και ότι ήταν αναποτελεσματική.
Και το χειρότερο όλων; Το 2007 έγιναν στη Βρετανία 1.158.957 εγκλήματα βίας, τη στιγμή που στη Νότια Αφρική ήταν στο υποδεκαπλάσιο. Το ίδιο ισχύει και στην Αμερική. Στο ίδιο ακριβώς πολιτικό συμπέρασμα από τη χρήση των καμερών κατέληξε και η έρευνα του Πανεπιστημίου του Μπέρκλει. Ακριβώς το ίδιο. Εξήντα οκτώ κάμερες που είχαν τοποθετηθεί σε σημεία κλειδιά της πόλης του Σαν Φραντζίσκο είχαν βοηθήσει στην εξιχνίαση ενός μόνο εγκλήματος την περίοδο 2006-2008, μια χρονική περίοδος που διαπράχθηκαν ενενήντα οκτώ ανθρωποκτονίες.

• Όσον αφορά τις κάμερες και την καταγραφή του DNA, είναι δυνατόν στο όνομα κάποιας φοβερής δογματικής λογικής για την έννοια της ασφάλειας να οδηγείται η καταγραφή του DNA για αδικήματα πέραν των κακουργημάτων;
Αυτό οφείλεται σε μία στρεβλή αντίληψη που λέει ότι το οργανωμένο έγκλημα πολλές φορές διευκολύνεται από πράξεις χαμηλής παραβατικότητας. Αλήθεια είναι αυτό! Το ερώτημα είναι, όμως, γιατί επιτρέπετε τη χαμηλή παραβατικότητα. Γιατί, για παράδειγμα, δεν ενδιαφέρεται το κράτος για το ποιος κλέβει ή γι’ αυτούς που κυκλοφορούν με κλεμμένα μηχανάκια στους δρόμους; Γιατί δεν ενδιαφέρεται το κράτος για τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν χωρίς πινακίδες, για τα άλλα θέματα χαμηλής παραβατικότητας; Γιατί δεν ενδιαφέρεται ο κρατικός μηχανισμός;

• Το οργανωμένο έγκλημα πράγματι εκσυγχρονίζεται, βελτιώνεται. Γι αυτό έχουν αξία μόνον οι προσπάθειες οι οποίες γίνονται για την αντιμετώπιση από μία συντεταγμένη πολιτεία, με καλά οργανωμένες υπηρεσίες και μέσα, τα οποία να μπορούν να εφαρμόζουν τους νόμους του κράτους που διασφαλίζουν τα δικαιώματα των πολιτών. Διότι οι νόμοι του κράτους χωρίς να διασφαλίζουν τη νομιμότητα και τα δικαιώματα των πολιτών, δεν μπορούν να ισχύουν σε μία ευνομούμενη και δημοκρατική πολιτεία.


Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας:

Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς, θέλω να διαμαρτυρηθώ για τον τρόπο με τον οποίο έχει οργανωθεί η συζήτηση. Δυστυχώς, επιβεβαιώθηκαν όλοι οι φόβοι μας οι οποίοι μας οδήγησαν χθες να προτείνουμε τη συγκεκριμένη συζήτηση σήμερα με διαφορετικό τρόπο, με επέκταση των ωρών συνεδρίασης, με κανονικότερο τρόπο στη διαδικασία της παρουσίας των Υπουργών.
Και θέλω ευθύς εξαρχής, επειδή είναι και οι πρώτες συνεδριάσεις αυτού του Τμήματος της Βουλής, να σας δηλώσω ότι δεν πρόκειται να ανεχθούμε στο εξής αντίστοιχο τρόπο οργάνωσης της συζήτησης στη Βουλή και του νομοθετικού έργου. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα αποχωρήσει, εάν το Προεδρείο ή η Κυβέρνηση ξαναπροσπαθήσει να οργανώσει τη συζήτηση με αυτόν τον τρόπο, όπως γίνεται σήμερα. Δεν μπορεί το Προεδρείο και η Βουλή να επιτρέπει στους Υπουργούς να φυγαδεύονται από τη μία πόρτα, από την άλλη και να μη συμμετέχουν στην αντίκρουση και στο διάλογο εντός του κοινοβουλίου επί των συγκεκριμένων τροπολογιών. Και δεν μπορεί ο κύριος Υπουργός Μεταφορών, ο οποίος καρτερικά από χθες μέχρι σήμερα παραμένει στη θέση του, να επωμίζεται το βάρος της ευθύνης της αντίκρουσης όλων των τροπολογιών, ακόμη και αυτών του Υπουργείου Δικαιοσύνης, οι οποίες είναι τροπολογίες οριακής συνταγματικότητος, αμφισβητούμενης συνταγματικότητος και οι οποίες έρχονται στο Θερινό Τμήμα της Βουλής. Δεν το δεχόμαστε, λοιπόν.
Σε καμία περίπτωση, λοιπόν, δεν πρόκειται ξανά να συμμετάσχουμε σε τέτοια διαδικασία. Και το λέω αυτό, γιατί αύριο ξεκινάει άλλη συζήτηση για το νομοσχέδιο για τον ανταγωνισμό, όπου έχουμε και εκεί νέες τροπολογίες και παρακαλώ πολύ να προβλέψει το Προεδρείο το πώς θα οργανωθεί η συζήτηση αυτή. Δεν μπορεί να στερεί η Κυβέρνηση και το Προεδρείο της Βουλής τη δυνατότητα από τα πολιτικά Κόμματα, τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους και τους συναδέλφους να λαμβάνουν το λόγο επί όλων των θεμάτων που προκύπτουν από την νομοθετική διαδικασία.
ΜΑΡΙΑ ΔΑΜΑΝΑΚΗ: Η Βουλή δεν είναι ακροατήριο σιωπηλών.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Βεβαίως. Είναι απαράδεκτο αυτό το οποίο συμβαίνει. Γι’ αυτό το δηλώνω και παρακαλώ πολύ να ληφθεί σοβαρά υπόψη: Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν πρόκειται να συναινέσει. Θα αποχωρήσει, εάν ξανά επιχειρήσετε να ακολουθήσετε την ίδια διαδικασία την οποία ακολουθείτε σήμερα.
Δεύτερον, απαιτώ από την Κυβέρνηση συγκεκριμένα σχόλια επί των συγκεκριμένων θεμάτων τα οποία θέλω να θέσω. Υπάρχουν ερωτήματα, κύριε Πρόεδρε. Καταρχάς, υπάρχουν ερωτήματα τα οποία αφορούν τον κ. Παυλόπουλο, ο οποίος εφυγαδεύθη πρώτος-πρώτος.
Ερώτημα: Σήμερα συζητούμε τα θέματα της εγκληματικότητας. Και αυτό είναι το βασικό επιχείρημα του Υπουργού Μεταφορών, παρακαλώ. Μια επιτυχία, όπως εμφανίστηκε αυτές τις μέρες, ακολουθήθηκε με την αποπομπή του διοικητού της ΕΥΠ. Ο Υπουργός Εσωτερικών, ο οποίος ήρθε εδώ, δεν πήρε το λόγο επ’ αυτού. Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι εκ των συναδέλφων χθες αναφέρθηκαν σε αυτό το θέμα, απαξίωσε να απαντήσει και να σχολιάσει και απεχώρησε.
Εγώ, λοιπόν, θέτω ένα ερώτημα στην Κυβέρνηση. Αν θέλει ο κ. Στυλιανίδης να μου απαντήσει, διαφορετικά, μέχρι το τέλος της συζήτησης, θέλω απάντηση. Ερωτώ: Για ποιο λόγο και με ποια ακριβώς νομική βάση έγινε η αλλαγή του διοικητού; Έγινε με βάση το νόμο τον οποίο επικαλείται ο κ. Παυλόπουλος στις επίσημες δηλώσεις του, το ν. 3649 και το άρθρο 5; Διότι αυτό λέει ο κ. Παυλόπουλος. Λέει ότι αυτό άλλωστε σηματοδοτεί μεταξύ άλλων και η θεσμοθέτηση με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του νόμου 3649, της απόσπασης στην ΕΥΠ εισαγγελικού λειτουργού, προκειμένου να ελέγχει κυρίως τη νομιμότητα των ειδικών επιχειρησιακών της δράσεων που αφορούν τα δικαιώματα του ανθρώπου. Αυτό λέει ο νόμος και αυτό επικαλείται ο ίδιος. Σας διάβασα τη δήλωσή του.
Ελάτε, όμως, που το άρθρο 5 παράγραφος 3, το οποίο επικαλείται, δεν αφορά το διοικητή της ΕΥΠ, αλλά αφορά άλλον, αφορά διακριτό πρόσωπο, αποσπασμένο δηλαδή δικαστικό λειτουργό με διακριτές αρμοδιότητες;
Και το ερώτημα το οποίο θέλω να θέσω στους δυο Υπουργούς, οι οποίοι πριν λίγο φυγαδεύθησαν, είναι το εξής: Πρώτον, σε ποια νομική βάση στηρίχθηκε η αλλαγή του κυρίου διοικητού και δεύτερον, εάν προτίθεται ο Υπουργός Δικαιοσύνης να ζητήσει τον ορισμό του εισαγγελέα που προβλέπεται από το νόμο, τον οποίο κατά τα άλλα εφαρμόζει ο κ. Παυλόπουλος. Γιατί προβλέπεται άλλος εισαγγελέας τώρα.
Επομένως, έχουμε την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, η οποία σύμφωνα με το νόμο, αλλά και τις επιλογές της Κυβέρνησης, θα διοικείται και θα ελέγχεται από δυο εισαγγελείς. Δεν μπαίνω στα άλλα ζητήματα, την προϊστορία του καθενός. Ερωτώ όμως: Ποιος είναι ο στόχος; Και αυτό δημιουργεί ένα τεράστιο πολιτικό ζήτημα. Για αυτό η Κυβέρνηση φεύγει από την Αίθουσα.
Δεύτερο θέμα: Ο κ. Δένδιας, όσον αφορά τις κάμερες και το DNA. Ειλικρινά έχω εκπλαγεί. Όσο διαβάζω περισσότερο τις τροπολογίες αυτές, οι οποίες κατατίθενται εδώ, σκέφτομαι ότι αν η Κυβέρνηση είχε κάνει μια νομοπαρασκευαστική επιτροπή και αν είχε καλέσει το πνεύμα είτε του Ιαβέρη είτε του Όργουελ, θα ήταν ειλικρινά πιο μετριοπαθές το αποτέλεσμα στο οποίο θα είχατε οδηγηθεί. Εδώ έχετε ξεφύγει από κάθε όριο.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά έρχεται ο Υπουργός Δικαιοσύνης και επικαλείται στοιχεία, για το πώς έχει αντιμετωπιστεί η εγκληματικότητα σε άλλες χώρες του εξωτερικού με τη χρήση των καμερών. Η πραγματικότητα είναι ότι ενσωματώνετε στην ελληνική έννομη τάξη τις υποδείξεις ξένων υπηρεσιών. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Και η ωμή πραγματικότητα επίσης, από επιστημονικής απόψεως, είναι ότι στις χώρες τους, εκεί που εφαρμόστηκε, απεδείχθη –και για αυτό θα ήθελα να είναι εδώ παρών ο κύριος Υπουργός- ότι καλλιεργήθηκε στην κοινωνία μια ψευδής αίσθηση για την ασφάλεια. Γιατί δεν υπήρχε στην πραγματικότητα ασφάλεια.
Και αναφέρομαι συγκεκριμένα. Στη Μεγάλη Βρετανία, η οποία δεν είναι βέβαια ο παράδεισος της ασφάλειας των πολιτών, υπάρχουν 4,2 εκατομμύρια κάμερες, δηλαδή μια κάμερα για κάθε δεκατέσσερις πολίτες. Επαναλαμβάνω, 4,2 εκατομμύρια κάμερες. Και όλα αυτά έγιναν στο όνομα της δημόσιας ασφάλειας.
Η έρευνα του Βρετανικού Υπουργείου Εσωτερικών απέδειξε και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η χρήση των καμερών ουσιαστικά δημιούργησε ένα ψευδές αίσθημα ασφαλείας για τους Βρετανούς πολίτες και ότι ήταν αναποτελεσματική.
Και το χειρότερο όλων; Το 2007 έγιναν στη Βρετανία 1.158.957 εγκλήματα βίας, τη στιγμή που στη Νότια Αφρική ήταν στο υποδεκαπλάσιο. Το ίδιο ισχύει και στην Αμερική. Στο ίδιο ακριβώς πολιτικό συμπέρασμα από τη χρήση των καμερών κατέληξε και η έρευνα του Πανεπιστημίου του Μπέρκλει. Ακριβώς το ίδιο. Εξήντα οκτώ κάμερες που είχαν τοποθετηθεί σε σημεία κλειδιά της πόλης του Σαν Φραντζίσκο είχαν βοηθήσει στην εξιχνίαση ενός μόνο εγκλήματος την περίοδο 2006-2008, μια χρονική περίοδος που διαπράχθηκαν ενενήντα οκτώ ανθρωποκτονίες.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα των ερευνών διεθνών πανεπιστημίων, οργανισμών, του ιδίου του Υπουργείου Εσωτερικών, τα οποία επικαλείται ο ίδιος ο Υπουργός. Γι’ αυτό σας λέμε ότι εργάζεστε συστηματικά για τη δημιουργία της κοινωνίας του φόβου στην Ελλάδα και επενδύετε πολιτικά, γιατί η στρατηγική σας είναι ακριβώς αυτή, πώς δηλαδή θα φοβίσετε τους πολίτες, πώς θα περιοριστούν οι δημοκρατικές ελευθερίες, με ποιον τρόπο θα περιορίσετε την άσκηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, των ελευθεριών και κυρίως τη δυνατότητα των πολιτών να ελέγχουν την Κυβέρνησή σας. Αυτό ακριβώς κάνετε. Και το κάνετε με συστηματικό τρόπο.
Το ίδιο ισχύει για το DNA. Σε ποιες επιστημονικές μελέτες βασίζεται αυτή η υπόθεση, αυτή η τροπολογία; Από πού και ως πού θα πρέπει να καταγράφεται το DNA, το οποίο όπως γνωρίζετε όλοι –αναφέρθηκε σ’ αυτό και ο κ. Νασιώκας χθες στην ομιλία του, αναφέρθηκε και ο Εισηγητής μας κατά τη διάρκεια της πρωινής παρέμβασης- αφορά τη μελλοντική ζωή και τον τρόπο ζωής ολόκληρης οικογένειας, εφόσον μπορεί να υπάρχει πρόβλεψη και της ασθένειας που μπορεί να έχει ο άνθρωπος ή της εξέλιξής του συνολικά; Από πού και ως πού;
Και πέραν αυτών, όσον αφορά τις κάμερες και την καταγραφή του DNA, είναι δυνατόν στο όνομα κάποιας φοβερής δογματικής λογικής για την έννοια της ασφάλειας να οδηγείται η καταγραφή του DNA για αδικήματα πέραν των κακουργημάτων;
Κύριε Πρόεδρε, ξέρετε πού οφείλεται αυτό; Οφείλεται σε μία στρεβλή αντίληψη που λέει ότι το οργανωμένο έγκλημα πολλές φορές διευκολύνεται από πράξεις χαμηλής παραβατικότητας. Αλήθεια είναι αυτό! Το ερώτημα είναι, όμως, γιατί επιτρέπετε τη χαμηλή παραβατικότητα. Γιατί, για παράδειγμα, δεν ενδιαφέρεται το κράτος για το ποιος κλέβει ή γι’ αυτούς που κυκλοφορούν με κλεμμένα μηχανάκια στους δρόμους; Γιατί δεν ενδιαφέρεται το κράτος για τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν χωρίς πινακίδες, για τα άλλα θέματα χαμηλής παραβατικότητας; Γιατί δεν ενδιαφέρεται ο κρατικός μηχανισμός;
Η πραγματικότητα και η πολιτική αξία σε μία τέτοια λογική υπάρχει αλλού. Υπάρχει όταν οι προσπάθειες οι οποίες γίνονται για την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος –το οποίο πράγματι εκσυγχρονίζεται, βελτιώνεται - γίνονται από μία συντεταγμένη πολιτεία, με καλά οργανωμένες υπηρεσίες και μέσα, τα οποία να μπορούν να εφαρμόζουν τους νόμους του κράτους που διασφαλίζουν τα δικαιώματα των πολιτών. Διότι οι νόμοι του κράτους χωρίς να διασφαλίζουν τη νομιμότητα και τα δικαιώματα των πολιτών, δεν μπορούν να ισχύουν σε μία ευνομούμενη και δημοκρατική πολιτεία.
Γι’ αυτό ψέγουμε την Κυβέρνηση! Γι’ αυτό κατηγορούμε την Κυβέρνηση! Και την κατηγορούμε γιατί δεν ενδιαφέρεται για την αντιμετώπιση των θεμάτων. Απλώς, πολιτικολογεί, ουσιαστικά ρίχνει επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, εκμεταλλευόμενη την ανάγκη των πολιτών και την αγωνία τους για μία καλύτερη ζωή.
Σας ευχαριστώ.

Συνέχεια για χρήση καμερών και διοικητή ΕΥΠ

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Μιας και ήρθε ο κύριος Υπουργός λοιπόν, κύριε Πρόεδρε –αντιπαρέρχομαι βεβαίως όλα αυτά τα οποία είπε- θέλω να τον παρακαλέσω να απαντήσει επί των συγκεκριμένων ερωτημάτων.
Προφανώς ήταν η επιλογή του να αξιοποιήσει τις μελέτες που εκείνος είδε. Το ερώτημα είναι: Τις μελέτες του Βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών όσον αφορά τη χρήση των καμερών και τις μελέτες του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϋ, όσον αφορά την εφαρμογή των καμερών και τη λειτουργία των καμερών στην Καλιφόρνια, τις έχει υπόψη του; Διότι αν τις είχε υπόψη του, τότε κύριε Πρόεδρε, δεν θα μπορούσε να κατηγορήσει την Αντιπολίτευση ότι δημιουργεί την αίσθηση της ψευδούς ασφάλειας στην κοινωνία. Αντίθετα, θα μπορούσε –και αυτό περιμέναμε από την Κυβέρνηση- να μας εξηγήσει για ποιο λόγο επιλέγει η Κυβέρνηση να δημιουργεί την κοινωνία του φόβου.
Αναφέρθηκα συγκεκριμένα με συγκεκριμένα στοιχεία. Δεν θέλω να πάρω το λόγο των συναδέλφων για να επαναλάβω τα στοιχεία αυτά. Θέλω, όμως, να θέσω ξανά τα ερωτήματα τα οποία έθεσα και περιμένω απάντηση από την Κυβέρνηση.
Πώς δικαιολογεί η Κυβέρνηση τη διολίσθησή της όσον αφορά τα ζητήματα της χρήσης των καμερών; Υπενθυμίζω ότι ξεκίνησε με την απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα που αφορούσε μόνο την κυκλοφορία. Στη συνέχεια είχαμε την εγκύκλιο Σανιδά υπέρ της χρήσης των καμερών με αποτέλεσμα την παραίτηση της Αρχής το Νοέμβριο του 2007. Έρχεται η Κυβέρνηση και τροποποιεί το Ν.3625/2007 και λέει «λειτουργία με εντολή Εισαγγελέα και εφόσον επίκειται κίνδυνος για τη δημόσια τάξη και την ασφάλεια». Και σήμερα έρχεται η Κυβέρνηση, η οποία κόπτεται υπέρ των δημοκρατικών ελευθεριών και των ατομικών δικαιωμάτων και των προσωπικών ελευθεριών των πολιτών και λέει «ελεύθερη καταγραφή των πάντων από τις κάμερες». Ποιο είναι το πολιτικό σκεπτικό; Οι συνάδελφοι άκουσαν από τον κύριο Υπουργό Δικαιοσύνης κάτι επ’ αυτού; Όχι.
Το δεύτερο ερώτημα, το οποίο θέτω στην Κυβέρνηση. Ο συνάδελφός σας κ. Παυλόπουλος ετράπη εις φυγή για δεύτερη φορά. Άνοιξε την πόρτα και ξαναέφυγε. Ήρθε, μπήκε, έκανε μία δήλωση, ξαναέφυγε, απάντηση επί του ερωτήματος που αφορά κι εσάς όμως, δεν πήραμε. Μια λοιπόν κι εσείς είχατε την καλοσύνη και ευαισθησία την οποία αναγνωρίζω να καθίσετε και να ακούσετε ξανά το ερώτημα, θέτω κι εσάς το ίδιο ερώτημα που έθεσα στον κ. Παυλόπουλο. Σύμφωνα με το Ν. 3749/2008 για τη σύσταση και τη λειτουργία της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, προβλέπεται η τοποθέτηση ενός Εισαγγελέα σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3, η απόσπαση δηλαδή στην ΕΥΠ ενός εισαγγελικού λειτουργού προκειμένου να ελέγχει κυρίως τη νομιμότητα των ειδικών υπηρεσιακών της δράσεων που αφορούν τα δικαιώματα του ανθρώπου.
Το ερώτημα το οποίο έθεσα και δεν έχω πάρει απάντηση είναι γιατί επί ένα χρόνο τώρα δεν είχε υλοποιηθεί ο νόμος όσον αφορά αυτήν τη διάταξη και δεύτερον αν προτίθεται η Κυβέρνηση να τοποθετήσει εισαγγελέα, μετά την τοποθέτηση του κ. Παπαγγελόπουλου, προφανώς αφού πέρασε τις εξετάσεις κοπτοραπτικής. Και επίσης αν θα έχετε τα ίδια κριτήρια και στον εισαγγελέα τον οποίο θα στείλετε κατ’ εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3, εάν και εφ’ όσον αποφασίσετε να την υλοποιήσετε.
Θα χαρώ, κύριε Πρόεδρε, εάν ακούσω τις απαντήσεις του κυρίου Υπουργού επ’ αυτών.

 

 

 
Ημ. Έκδοσης:15/07/2009 Share Εκτύπωση
| | |